Kelime Anlamları

إباء

“إباء” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

إباء [مفرد]: مصدر أبَى/ أبَى على/ أبَى عن/ أبَى من.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

إبَاءٌ - [أ ب ي]. (مص. أبَى). "هُوَ مَعْرُوفٌ بِإِبَائِهِ" : مَعْرُوفٌ بعِزَّةِ نَفسِهِ وَأَنَفَتِهِ وَكِبْرِيائِه. "نَظْرَةٌ جَامِدَةٌ تَنْطِقُ إِبَاءً". (ن. محفوظ).

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

إباء. ١-مص. أبى. ٢-أنفة. ٣-كبر. ٤-إمتناع.