معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
إماهة [مفرد]:
1- مصدر أَمَاهَ.
2- (كم) عمليّة الاتِّحاد بالماء كيميائيًّا، وقيل ازدواج ذرّة بعض المركّبات العضويّة عند تماسّ الماء.
Kelime Anlamları
إماهة
“إماهة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra.
Orijinal metin Arapçadır.
Aynı kökten kelimeler
- أماMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · el-Ganî · er-Râid · el-Mu'cemü'l-Vasît · Lisânü'l-Arab
- إماMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · el-Ganî · er-Râid · el-Mu'cemü'l-Vasît
- إما لاLisânü'l-Arab
- أماهMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra
- مأمأMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · el-Ganî · er-Râid · el-Mu'cemü'l-Vasît · Lisânü'l-Arab
- ماماMu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra
- مَأْمَأَتِel-Kâmûsü'l-Muhît