Kelime Anlamları

التِّيهُ

“التِّيهُ” kelimesinin anlamı — kaynak: el-Kâmûsü'l-Muhît.

Orijinal metin Arapçadır.

القاموس المحيط

el-Kâmûsü'l-Muhît · Fîrûzâbâdî (ö. h. 817)

التِّيهُ، بالكسر: الصَّلَفُ، والكِبْرُ: تاهَ، فهو تائِهٌ وتَيَّاهٌ وتَيْهانُ وتَيَّهانُ، مُشَدَّدَةَ الياء وتُكْسَرُ، وما أتْوَهَهُ وأتْيَهَهُ، والمَفَازَةُ ج: أتْياهٌ وأتاوِيهُ، والضَّلالُ. تاهَ تَيْهاً، ويُكْسَرُ، وتَيَهاناً، محركةً، فهو تَيَّاهٌ وتَيْهانُ. وأرضٌ تِيهٌ، بالكسر، وتَيْهاءُ ومَتِيهَةٌ، كسَفينَةٍ وتُضَمُّ الميمُ وكمَرْحَلَةٍ ومَقْعَدٍ: مَضِلَّةٌ. وتَيَّهَهُ: ضَيَّعَهُ. وتاهَ بَصَرُهُ يَتِيهُ: تافَ. فَصْلُ الثَّاء