القاموس المحيط
el-Kâmûsü'l-Muhît · Fîrûzâbâdî (ö. h. 817)
الفَيِّمُ، (ككَيِّس): الرجلُ الشديدُ ج: فُيومٌ. والفَيْمانُ: العَهْدُ، مُعَرَّبٌ. فَصْلُ القَاف
Kelime Anlamları
الفَيِّمُ
“الفَيِّمُ” kelimesinin anlamı — kaynak: el-Kâmûsü'l-Muhît.
Orijinal metin Arapçadır.