Kelime Anlamları

بداءة

“بداءة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

بَداءَة/ بُداءَة [مفرد]: بَدْء، أوّل الحال والنَّشأة "جرى ذلك في بَداءتِنا"| بَداءَة بَدْءٍ: أوَّلاً، قبل كلِّ شيء.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

بَداءةٌ - [ب د أ]. (مص. بَدَأ) 1. "بَدَاءةُ الدَّوْلَةِ" : نشْأتُها. 2. "لكَ البَدَاءةُ" : لَكَ البَدْءُ. 3. "عَلَى البَدَاءةِ" : عَلَى البَدَاهَةِ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

بداءة. ١-مص. بدا. ٢-من كل شيء: الأول. ٣-نشأة.