معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
بَهاء [مفرد]:
1- مصدر بها/ بها بـ وبهُوَ وبهِيَ.
2- جمالٌ وحُسْنٌ وإشراق ونضارة "بدت العروسُ في بهاء متألّق".
• بهاء الله: عظمته وجلاله.
Kelime Anlamları
“بهاء” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.
Orijinal metin Arapçadır.
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm
er-Râid · Cübrân Mes'ûd