معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
بُهاق [مفرد]: (طب) داء يذهب بلون الجلد فتظهر فيه بقع بيض، ينشأ من نقص الميلانين أو انعدامه.
Kelime Anlamları
بهاق
“بهاق” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra.
Orijinal metin Arapçadır.