Kelime Anlamları

بهجة

“بهجة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

بَهْجة [مفرد]: ج بَهَجات (لغير المصدر) وبَهْجَات (لغير المصدر): مصدر بهَجَ وبهِجَ/ بهِجَ بـ/ بهِجَ لـ| بَهْجة الأنظار: لذّة، راحة، حُسْن.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

بَهْجَةٌ - [ب هـ ج]. (مص. بَهَجَ). 1. "كَانَ بَهْجَةً لِلنَّاظِرِينَ" : مَسَرَّةً، نَضَارَةً، حُسْناً. "بَهْجَةُ الأَنْظَارِ". 2. "اِسْتَقْبَلَهُ بِبَهْجَةٍ وَمَرَحٍ" : بِسُرُورٍ وَابْتِهَاجٍ. " أدْخَلَ عَلَى قَلْبِهِ البَهْجَةَ".

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

بهجة. ١-مص. بهج. ٢-سرور. ٣-حسن. ٤-نضارة.