معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
تقويرة [مفرد]:
1- اسم مرَّة من قوَّرَ.
2- فتحة مستديرة مقطوعة في الوسط "تقويرة صَدْر فُستان".
Kelime Anlamları
تقويرة
“تقويرة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra.
Orijinal metin Arapçadır.