Kelime Anlamları

توغر

“توغر” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

توغَّرَ يتوغّر، توغُّرًا، فهو مُتوغِّر • توغَّر فلانٌ: تلهَّب غيظاً وتوقَّد "توغَّر صَدرُه على خسارة أمواله".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

تَوَغَّرَ - [و غ ر]. (ف : خما. لازم). تَوَغَّرَ، يَتَوَغَّرُ، مص. تَوَغُّرٌ. "تَوَغَّرَ الرَّجُلُ" : اِشْتَدَّ، اِشْتَعَلَ غَيْظاً وحَنَقاً. "تَوَعَّرَتْ نَفْسُهُ لِمَا شَاهَدَهُ مِنْ ظُلْمٍ".
تَوَغُّرٌ - [و غ ر]. (مص. تَوَغَّرَ). "تَوَغُّرُ النَّفْسِ" : اِشْتِدَادُهَا غَيْظَاً، حَنَقُهَا.