Kelime Anlamları

توهن

“توهن” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

توهَّنَ يتوهَّن، توهُّنًا، فهو مُتوهِّن • توهَّن الشَّخصُ: مُطاوع وهَّنَ: ضعُف "توهَّن جسمه من قِلّة الغذاء".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

تَوَهَّنَ - [و هـ ن]. (ف: خما. لازم). تَوَهَّنَ، يَتَوَهَّنُ، مص. تَوَهُّنٌ. 1. "تَوَهَّنَ الرَّجُلُ" : ضَعُفَ، أَصابَهُ الوَهَنُ. 2. "تَوَهَّنَ الرَّجُلُ في الظَّهيرَةِ" : اِضْطَجَعَ. 3. "تَوَهَّنَ الطَّائِرُ" : أُثْقِلَ من أَكْلِ الجُثَثِ الجيفِ فَلَمْ يَقْدِرْ على النُّهوضِ.
تَوَهُّنٌ - [و هـ ن]. (مص. تَوَهَّنَ). "تَوَهُّنُ الرَّجُلِ": ضُعْفُهُ وَذَهابُ قُوَّتِهِ وَصِحَّتِهِ.