Kelime Anlamları

حكاكة

“حكاكة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

حُكاكة [مفرد]: 1- ما تساقط من الشّيء عند الكَشْط "حُكاكة نحاس". 2- ما ينشأ من احتكاك حجرين أو صكِّهما.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

حَكّاكَةٌ - ج: حَكّاكاتٌ. [ح ك ك]. "اِنْتابَتْهُ الحَكَّاكاتُ" : الوَسَاوِسُ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

حكاكة. واحدة الحكاكات. حكاكة. ما يتساقط من الشيء عند حكه.