معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
خَسْرانُ/ خَسْرانٌ [مفرد]: ج خَسَارى وخَسْرانون، مؤ خَسْرَى/ خَسْرانة، ج مؤ خَسارى/ خَسْرانات:
1- صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من خسِرَ.
2- مغبون أُصيب بخسارة "خسران في تجارته".
3- فاسد "فاكهة خسرانة".
خُسْران [مفرد]:
1- مصدر خسَرَ وخسِرَ.
2- تلف، فساد، هلاك، ضلال.