Kelime Anlamları

داه

“داه” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

داهٍ [مفرد]: ج دُهَاة، مؤ داهية، ج مؤ دواهٍ: اسم فاعل من دهَى ودهِيَ. • الدَّاهي: الأسد "الدَّهر أدهى من الدَّاهي الهصور".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

دَاهٍ، الدَّاهِي، دَاهِيَةٌ - ج: دُهَاةٌ.[د هـ ي]. (فا. من دَهِيَ). 1. "رَجُلٌ دَاهٍ" : مَنْ يَتصَرَّفُ بِدَهَاءٍ. 2. "كَانَ دَاهِيَةَ عَصْرِهِ" : مَاكِراً، شَيْطَاناً، مُخَاتِلاً.
دَاهَ - [د و هـ]. (ف: ثلا. لازم). دُهْتُ، أدُوهُ، مص. دَوْهٌ. "دَاهَ الرَّجُلُ" : تَحَيَّرَ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

داه (الداهي) . ج دهاة. ١-فا. ٢-ذو دهاء. ٣-أسد.