Kelime Anlamları

داهم

“داهم” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

داهمَ يُداهم، مُداهمةً، فهو مُداهِم، والمفعول مُداهَم • داهم الأمرُ فلانًا: دهمّه؛ أتاه فجأة "داهمه المرضُ". • داهم القومُ فلانًا: هاجموه "داهمت الشرطةُ وكرَ اللصوص- داهم العدوُّ المدينةَ: غزاها".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

دَاهَمَ - [د هـ م]. (ف: ربا. متعد). دَاهَمْتُ، أُدَاهِمُ، دَاهِمْ، مص. مُدَاهَمَةٌ. 1. دَاهَمَ الْمُتَمَرِّدَ" : فَاجَأَهُ، هَاجَمَهُ. "دَاهَمَ رِجَالُ الشُّرْطَةِ عِصَابَةً فِي مَخْبَئِهَا". 2. "دَاهَمَهُ الْمَرَضُ": أَتَاهُ فَجْأَةً. "بَدَا وَكَأنَّ الشَّيْخُوخَةَ دَاهَمَتْهُ دُونَ مُقَدِّمَاتٍ". (ع. غلاب). 3. "دَاهَمَ العَدُوُّ البِلادَ" : غَزَاهَا.