Kelime Anlamları

دس

“دس” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

دسَّ دَسَسْتُ، يَدُسّ، ادْسُسْ/ دُسَّ، دَسًّا ودَسيسًا، فهو دَاسّ، والمفعول مَدْسوس • دَسَّ الدَّسائِسَ: دبّرها وحاكها. • دسَّ الشَّيءَ في التُّرابِ وتحتَه: دَفَنَه وأَخفاه "دسَّ كَنْزًا في الأرض- دسَّ بطاقةً في يده- {أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ}"| دسَّ أنفَه في كذا: تدَخَّل فيما لا يعنيه. • دسَّ له السُّمَّ ونحوَه: وضعَه له خُفْيةً في طعامٍ أو شرابٍ| دسَّ له: مَشى بالنَّميمةِ. • دسَّ نفسَه بين الجماعة: دخل بينهم وهو ليس منهم "دسَّ نفسَه بين الأخيار".
دَسّ [مفرد]: مصدر دسَّ.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

دَسَّ - [د س س]. (ف: ثلا. متعد، م. بحرف). دَسَسْتُ، أدُسُّ، دُسَّ، مص. دَسٌّ. 1. "دَسَّ لَهُ السُّمَّ فِي الطَّعَامِ": أَدْخَلَهُ فِيهِ وَأَخْفَاهُ فِي ثَنَايَاهُ. 2. "يَدُسُّ يَدَهُ فِي جَيْبِهِ": يُدْخِلُهَا. 3. "دَسَّ أنْفَهُ فِيمَا لاَ يَعْنِيهِ" : تَدَخَّلَ فِيمَا لاَ يَعْنِيهِ. 4. "دَسَّ عَلَيْهِ دَسَائِسَ كَثِيرَةً" : دَبَّرَ لَهُ مَكَائِدَ. 5. "دَسَّهُ فِي التُّرَابِ" : دَفَنَهُ، أخْفَاهُ. 6. "دَسَّ نَفْسَهُ فِي الأخْيَارِ وَلَيْسَ مِنْهُم" : أقْحَمَ...
دَسٌّ - [د س س]. (مص. دَسَّ). "عُرِفَ بِالدَّسِّ" : بِالْمَكْرِ، بِالدَّسِيسَةِ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

دس يدس: دسا ودسيسى ودسيسا. الشيء في الشيء: أدخله فيه وأخفاه. ٢-عليه: أفسد عليه أموره بالخداع والكذب.