Kelime Anlamları

دني

“دني” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

دَنيّ [مفرد]: مؤ دَنِيَّة، ج مؤ دنيّات ودَنايا: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من دنا2: دَنِيء، خسيس، نذل، ذليل.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

دَنِيَ - [د ن ي]. (ف: ثلا. لازم). دَنِيتُ، أَدْنَى، مص. دَنًى، دَنايَةٌ. "دَنِيَ الرَّجُلُ" : قَرُبَ، صارَ دَنِيّاً.
دَنِيٌّ - [د ن ي]. 1. "مَكانٌ دَنِيٌّ" : قَريبٌ. 2. "لَقِيتُهُ أَدْنَى دَنِيٍّ" : أَي أَوَّلَ شَيْءِ. 3. "رَجُلٌ دَنِيٌّ" : ساقِطٌ، ضَعيفٌ، خَسيسٌ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

دني يدنى: دنى ودناية. صار دنيا ساقطا خسيسا. دني. ج أدنياء. ١-ساقط ضعيف خسيس. ٢-قريب.