Kelime Anlamları

رضيع

“رضيع” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

رَضيع [مفرد]: ج رضائعُ ورُضَّع ورُضُع ورُضَعاءُ، مؤ رَضيعة، ج مؤ رَضيعات ورواضع: طفلٌ دون السنتين "لَوْلاَ شُيُوخٌ رُكَّعٌ وأطفالٌ رُضَّعٌ .. [حديث]". • رضيعُ فلان: أخوه من الرَّضاعة (شرب معه من ثدي امرأة واحدة) "هو رضيعي"| رَضيع الأدب: ربيبه، شاعر مجيد- رَضيع اللُّؤم: لئيم.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

رَضيعٌ - ج: رُضَعاءُ، رُضَّعٌ، رُضُعٌ. [ر ض ع]. (صِيغَةُ فَعِيل). 1. "طِفْلٌ رَضيعٌ" : في طَوْرِ الرَّضاعَةِ، الرَّاضِعُ. 2. "أَلاَ تَعْلَمُ أَنَّهُ رَضيعُكَ " : أَيْ أَخَوانِ مِنَ الرَّضاعَةِ، "أَنْتَ رَضيعُهُ" : أَيْ أَنْتُما رَضيعانِ، أَخَوانِ مِنَ الرَّضاعَةِ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

رضيع. ج رضعاء. ١-راضع. ٢-لئيم. ٣-«هو رضيعه»: أي أخوه في الرضاعة.