Kelime Anlamları

ركاكة

“ركاكة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

رَكاكة [مفرد]: مصدر رَكَّ.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

رَكاكَةٌ - [ر ك ك]. (مص. رَكَّ). "في أُسْلوبِهِ رَكاكَةٌ" : ضَعْفٌ وَعَدَمُ اِتِّساقٍ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

ركاكة. ١-ضعيف في رأيه وعقله، للمذكر والمؤنث. ٢-الذي لا يغار على أهله. ٣-خسيس، دنيء.