Kelime Anlamları

ركين

“ركين” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

ركين [مفرد]: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من ركُنَ: رزين وَقُور.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

رَكينٌ، رَكينَةٌ - [ر ك ن]. (صِيغَةُ فَعيل). 1. "وَجَدَتْهُ إِنْساناً رَكيناً" : وَقوراً رَزيناً. 2. "جِبالٌ رَكينَةٌ" : عالِيَةٌ، مُرْتَفِعَةُ الأَرْكانِ. 3. "عَمودٌ رَكينٌ" : ثابِتٌ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

ركين. ١-رزين، وقور. ٢-ثابت. ٣-جبل عالي الأركان.