معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
شُهْلة [مفرد]: مصدر شهِلَ.
Kelime Anlamları
شهلة
“شهلة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.
Orijinal metin Arapçadır.
الغني
el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm
شُهْلَةٌ - [ش هـ ل]. "عَيْنٌ بِهَا شُهْلَةٌ" : اِخْتِلاَطُ سَوَادِهَا بِزُرْقَةٍ.
الرائد
er-Râid · Cübrân Mes'ûd
شهلة. إمرأة عجوز.
شهلة. أن يخالط سواد العين زرقة.