Kelime Anlamları

صبوة

“صبوة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

صَبْوة [مفرد]: مصدر صبَا إلى.
صُبوة [مفرد]: مصدر صبَا إلى.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

صَبْوَةٌ - [ص ب و]. (مص. صَبَا). 1. "لاَ يَزَالُ فِي صَبْوَتِهِ" : فِي لَهْوِ فُتُوَّتِهِ. 2. "هُوَ فِي صَبْوَةٍ" : مَيْلٌ إِلَى اللَّهْوِ. "كُلَّمَا دَعَتْهُ صَبْوَةٌ اِسْتَجَابَ لَهَا". (ن. محفوظ).

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

صبوة. ١-مص. صبا. ٢-جهل الفتوة ولهوها.