معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
طَوَاعِيَة [مفرد]:
1- مصدر طاعَ/ طاعَ بـ/ طاعَ لـ.
2- موافقة دون إكراه "فعلت هذا عن طواعية واقتناع- أبلغ عن جريمته طواعية".
Kelime Anlamları
“طواعية” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.
Orijinal metin Arapçadır.
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm
er-Râid · Cübrân Mes'ûd