Kelime Anlamları

عتاهة

“عتاهة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

عَتَاهة [مفرد]: 1- مصدر عُتِهَ. 2- حُمق وضلال.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

عَتَاهَةٌ - [ع ت هـ]. (مص. عَتِهَ، عُتِهَ). "بِهِ عَتَاهَةٌ" : حُمْقٌ، ضَلاَلٌ، أَوْ فِي عَقْلِهِ ضَعْفٌ مُكْتَسَبٌ غَيْرُ وِرَاثِيٍّ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

عتاهة. ١-مص. عته وعته. ٢-ضعف في العقل مكتسب غير وراثي. ٣-ضلال. ٤-حمق. ٥-ضال.