Kelime Anlamları

غن

“غن” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

غَنّ [مفرد]: مصدر غَنَّ.
غَنَّ غَنِنْتُ، يَغَنّ، اغْنَنْ/ غَنَّ، غَنًّا وغُنّةً، فهو أََغَنُّ • غَنَّت الحديقةُ: كثرُ شجرُها والتفّ "غنّ الوادي- روضة غنَّاءُ". • غنَّ الرَّجلُ: كان في صوته غُنَّة، أخرج كلامَه من أنفه "صوت أغنُّ".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

غَنَّ - [غ ن ن]. (ف: ثلا. لازم). غَنَنْتُ، أَغَنُّ، مص. غَنٌّ، غُنَّةٌ. 1. "غَنَّ الْمُرَتِّلُ" : كَانَ فِي صَوْتِهِ غُنَّةٌ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ مِنْ خَيْشُومِهِ. 2. "غَنَّتِ السُّهُولُ" : كَثُرَ شَجَرُهَا وَالْتَفَّ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

غن يغن: غنا وغنة. ١-المكان: كثر شجره والتف. ٢-النخل: أدرك. ٣-كان في صوته غنة.