Kelime Anlamları

فاقة

“فاقة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

فاقة [مفرد]: فَقْر؛ حاجة؛ ضيق الحال "كان في فاقة- دفعته الفاقة إلى السَّرقة".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

فَاقَةٌ - 1. "يَعِيشُ فِي فَاقَةٍ" : فِي فَقْرٍ. 2. "اِشْتَدَّتْ بِهِ الْفَاقَةُ" : الْحَاجَةُ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

فاقة. ١-حاجة. ٢-فقر.