Kelime Anlamları

فكاهة

“فكاهة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

فَكاهة [مفرد]: مصدر فكِهَ/ فكِهَ من.
فُكاهة [مفرد]: مِزاح، دُعابة؛ ما يُتمتَّع به من طُرَف الكلام "فُكاهة حديث- له فُكاهات يُتندَّر بها- قضينا الوقت برواية فكاهات تُزيل الغمَّ".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

فُكَاهَةٌ - ج: ـات. [ف ك هـ]. "سَهْرَةُ فُكَاهَةٍ وَدُعَابَةٍ" : مُزَاحٌ، طُرَفُ الْكَلاَمِ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

فكاهة. دعابة، مزاح.