Kelime Anlamları

كآبة

“كآبة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

كآبة [مفرد]: مصدر كئِبَ| استولت عليه الكآبة: تملّكت منه.

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

كَآبَةٌ - [ك أ ب]. (مص. كَئِبَ). "اِرْتَسَمَتْ عَلَى مُحَيَّاهُ كَآبَةٌ سَوْدَاءُ" : تَغَيُّرُ النَّفْسِ بِالانْكِسَارِ بِسَبَبِ حُزْنٍ وَهَمٍّ.

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

كآبة. ١-مص. كئب. ٢-حزن وإنكسار من شدة الهم.