Kelime Anlamları

مرؤ

“مرؤ” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

مرُؤَ1 يَمرُؤ، مُروءةً، فهو مَرِيء • مرُؤ الشّخصُ: صار ذا مروءة وإنسانيّة، تجنّب ما يشين.
مرُؤَ2 يَمرُؤ، مراءةً، فهو مَريء • مَرُؤ الطّعامُ: مرَأ؛ سَهُل في الحَلْق وحُمدت عاقبتُه.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

مَرُؤَ - [م ر أ]. (ف: ثلا. لازم). مَرُؤَ، يَمْرُؤُ مص. مَرَاءةٌ. 1. "مَرُؤَ الطَّعَامُ" : صَارَ مَرِيئاً سَائِغاً. 2. "مَرُؤَتِ الْهِضَابُ" : حَسُنَ هَوَاؤُهَا.
مَرُؤَ - [م ر أ]. (ف: ثلا. لازم). مَرُؤْتُ، أَمْرُؤُ، مص. مُرُوءةٌ. "مَرُؤَ الوَلَدُ": صَارَ ذَا مُرُوءةٍ وَأَخْلاَقٍ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

مرؤ يمرؤ: مروءة. صار ذا مروءة وإنسانية. مرؤ يمرؤ: مراءة. ١-الطعام: صار مريئا سائغا. ٢-المكان: حسن هواؤه.و