Kelime Anlamları

وطيء

“وطيء” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

وَطيء [مفرد]: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من وطُؤَ.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

وَطِيءٌ، وَطِيءَةٌ - [و ط أ]. (صيغة فَعِيلٌ). 1. "سَهْلٌ وَطِيءٌ" : مُنْخَفِضٌ. 2. "سَرِيرٌ وَطِيءٌ" : لَيِّنٌ، نَاعِمٌ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

وطيء. ١-منخفض. ٢-لين سهل. ٣-مذلل ملين: «فراش وطيء».ک