Kelime Anlamları

إباحة

“إباحة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

إباحة [مفرد]: 1- مصدر أباحَ. 2- (فق) حكم يقتضي التخيير بين الفعل والترك، أو إجازة الفعل دون إثم.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

إبَاحَةٌ - [ب و ح]. (مص. أبَاحَ). "إِبَاحَةُ مَا هُوَ مَحْظَورٌ": إجَازتُهُ وَالسَّمَاحُ بِهِ.