معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
إباحة [مفرد]:
1- مصدر أباحَ.
2- (فق) حكم يقتضي التخيير بين الفعل والترك، أو إجازة الفعل دون إثم.
Kelime Anlamları
“إباحة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.
Orijinal metin Arapçadır.
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm