Kelime Anlamları

إبطال

“إبطال” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

إبطال [مفرد]: 1- مصدر أبطلَ. 2- (طب) عمليّة وقف نشاط مادّة ما أو تأثيرها.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

إِبْطَالٌ - [ب ط ل]. (مص. أَبْطَلَ). "إبْطَالُ الحُكْمِ السَّابِقِ" : إِلْغَاؤُهُ، أَيْ جَعْلُهُ غَيْرَ نَافِذٍ لاَ مَفْعُولَ لَهُ.