معانی واژه‌ها

إبطال

معنای «إبطال» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

إبطال [مفرد]: 1- مصدر أبطلَ. 2- (طب) عمليّة وقف نشاط مادّة ما أو تأثيرها.

عبدالغنی ابوالعزم

إِبْطَالٌ - [ب ط ل]. (مص. أَبْطَلَ). "إبْطَالُ الحُكْمِ السَّابِقِ" : إِلْغَاؤُهُ، أَيْ جَعْلُهُ غَيْرَ نَافِذٍ لاَ مَفْعُولَ لَهُ.