معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
إيذاء [مفرد]: مصدر آذى| إيذاء الذَّات: معاقبة الإنسان نفسَه.
• الإيذاء: (قن) إلحاق الضَّرر بأملاك الآخرين أو بأموالهم.
Kelime Anlamları
“إيذاء” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra.
Orijinal metin Arapçadır.
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)