معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
إيذاء [مفرد]: مصدر آذى| إيذاء الذَّات: معاقبة الإنسان نفسَه.
• الإيذاء: (قن) إلحاق الضَّرر بأملاك الآخرين أو بأموالهم.
معانی واژهها
معنای «إيذاء» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)