Kelime Anlamları

تدين

“تدين” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

تديَّنَ يتديَّن، تَدَيُّنًا، فهو مُتديِّن • تديَّن الشَّخصُ: 1- اتخَّذ دِينًا "تديَّن بالإسلام". 2- تشدَّد في أمر دينِه وعقيدته "عالمٌ متديِّن". 3- اقترض فصار مَدِينًا "تديّن مبلغًا لم يسدِّده".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

تَدَيُّنٌ - [د ي ن]. (مص. تَدَيَّنَ). 1. "الْتَجَأَ إِلَى التَّدَيُّنِ مِنْ صَدِيقِهِ" : أَخْذُ دَيْنٍ، الاقْتِرَاضُ مِنْهُ. 2. "مَعْرُوفٌ بِتَدَيُّنِهِ" : بِتَعَبُّدِهِ وَذَلِكَ بِاتِّخَاذِهِ ديِناً سَمَاوِيّاً .
تَدَيَّنَ - [د ي ن]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). تَدَيَّنْتُ، أَتَدَيَّنُ، تَدَيَّنْ، مص. تَدَيُّنٌ. 1. "تَدَيَّنَ الرَّجُلُ" : أَخَذَ دَيْناً، اِقتْرَضَ فَصَارَ مَديِناً. 2. "تَدَيَّنَ بِدِينٍ" : اِتَّخَذَهُ دِيناً. "يَتَدَيَّنُ تَدَيُّناً مَزيجا مِنْ قَلْبِهِ وَعَقْلِهِ". (أ. أمين).