Kelime Anlamları

تف

“تف” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

تَفّ [مفرد]: مصدر تَفَّ.
تَفَّ تفَفتُ، يَتُفّ، اتْفُفْ/ تُفّ، تَفًّا وتِفافةً، فهو تافّ • تَفَّ الشَّخصُ: تفَل، بصَق.
تُفّ [مفرد]: ج تِفَفة: وسخ الأظفار.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

تَفَّ - [ت ف ف]. (ف: ثلا. لازم). تَفَّ، يَتُفُّ، مص. تَفٌّ. "تَفَّ الرَّجُلُ" : بَصَقَ.
تُفٌّ - ج: تِفَفَةٌ. "تُفُّ الأَظَافِرِ" : وَسَخُهَا.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

تف يتف: تفا. بصق. تف. وسخ الظفر، ج تففة.