Kelime Anlamları

تنحى

“تنحى” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve el-Ganî.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

تنحَّى/ تنحَّى عن يَتنحَّى، تَنَحَّ، تنحّيًا، فهو مُتنحٍّ، والمفعول مُتنحًى عنه • تنحَّى الشَّخصُ: مُطاوع نحَّى: صار في ناحِية. • تنحَّى الشَّخصُ/ تنحَّى الشَّخصُ عن المكان: اعتزل المكانَ، وبعُد عنه، تركه "تنحَّى عن وظيفته من تلقاء نفسه- تنحَّى عن ذويه/ كلِّ مسئوليّة- موظّف متنح عن عمله".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

تَنَحَّى - [ن ح و]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). تَنَحَّيْتُ، أتَنَحَّى، تَنَحَّ، مص. تَنَحٍّ. 1. "تَنَحَّى عَنْ مَقْعَدِهِ": تَرَكَهُ، اِعْتَزَلَهُ، بَعُدَ عَنْهُ. "تَنَحَّى عَنْ مَنْصِبِهِ" "نَحَّاهُ فَتَنَحَّى". 2. "تَنَحَّى لَهُ" : قَصَدَ، اِعْتَمَدَ عَلَيْهِ.