واتای وشەکان

تنحى

واتای «تنحى» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

تنحَّى/ تنحَّى عن يَتنحَّى، تَنَحَّ، تنحّيًا، فهو مُتنحٍّ، والمفعول مُتنحًى عنه • تنحَّى الشَّخصُ: مُطاوع نحَّى: صار في ناحِية. • تنحَّى الشَّخصُ/ تنحَّى الشَّخصُ عن المكان: اعتزل المكانَ، وبعُد عنه، تركه "تنحَّى عن وظيفته من تلقاء نفسه- تنحَّى عن ذويه/ كلِّ مسئوليّة- موظّف متنح عن عمله".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَنَحَّى - [ن ح و]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). تَنَحَّيْتُ، أتَنَحَّى، تَنَحَّ، مص. تَنَحٍّ. 1. "تَنَحَّى عَنْ مَقْعَدِهِ": تَرَكَهُ، اِعْتَزَلَهُ، بَعُدَ عَنْهُ. "تَنَحَّى عَنْ مَنْصِبِهِ" "نَحَّاهُ فَتَنَحَّى". 2. "تَنَحَّى لَهُ" : قَصَدَ، اِعْتَمَدَ عَلَيْهِ.