معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
حَنيذ [مفرد]:
1- صفة ثابتة للمفعول من حنَذَ.
2- ما يقطُر دُهْنُه "{قَالَ سَلاَمٌ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ}".
Kelime Anlamları
حنيذ
“حنيذ” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra ve er-Râid.
Orijinal metin Arapçadır.
الرائد
er-Râid · Cübrân Mes'ûd
حنيذ. ١-لحم مشوي. ٢-ماء ساخن. ٣-فرس أجري ليعرق.