معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
حَنيذ [مفرد]:
1- صفة ثابتة للمفعول من حنَذَ.
2- ما يقطُر دُهْنُه "{قَالَ سَلاَمٌ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ}".
معانی واژهها
معنای «حنيذ» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
جبران مسعود