Kelime Anlamları

دنؤ

“دنؤ” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

دنُؤَ يَدنُؤ، دَناءَةً ودُنُوءًا ودُنُوءةً، فهو دَنِيء • دنُؤ الشَّخصُ: دنَأ، لَؤُمَ فِعْلُه وخَبُث، صار دنيئًا "رَجُل دَنِيء: خسيسٌ دُون".

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

دَنُؤَ - [د ن أ]. (ف: ثلا. لازم). دَنُؤَ، يَدْنُؤُ، مص. دَناءةٌ. "دَنُؤَ الرَّجُلُ" : صارَ مُنْحَطّاً، خَسيساً، سَفُلَ، مَجُنَ.

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

دنؤ يدنؤ. دنوءا ودنوءة ودناءة. صار دنيئا.