معانی واژه‌ها

دنؤ

معنای «دنؤ» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

دنُؤَ يَدنُؤ، دَناءَةً ودُنُوءًا ودُنُوءةً، فهو دَنِيء • دنُؤ الشَّخصُ: دنَأ، لَؤُمَ فِعْلُه وخَبُث، صار دنيئًا "رَجُل دَنِيء: خسيسٌ دُون".

عبدالغنی ابوالعزم

دَنُؤَ - [د ن أ]. (ف: ثلا. لازم). دَنُؤَ، يَدْنُؤُ، مص. دَناءةٌ. "دَنُؤَ الرَّجُلُ" : صارَ مُنْحَطّاً، خَسيساً، سَفُلَ، مَجُنَ.

جبران مسعود

دنؤ يدنؤ. دنوءا ودنوءة ودناءة. صار دنيئا.