Kelime Anlamları

رغوة

“رغوة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

رَغْوَة [مفرد]: ج رَغَوات ورَغْوات ورَغاوٍ: زَبَدٌ يعلو السَّائل عند غليانه أو رجِّه أو ذوبان شيء فيه "رغوة الصابون/ البحر- تحت الرَّغوة اللبنُ النصيح [مثل]".
رُغْوة [مفرد]: ج رُغْوات ورُغًا: رَغْوَة، زَبَدٌ يعلو السائل عند غليانه أو رجِّه أو ذوبان شيء فيه.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

رَغْوَةٌ، رُغْوَةٌ - ج: رُغىً. [ر غ و]. "عَلَتْ رَغْوَةُ اللَّبَنِ" : ما يَعْلو اللَّبَنَ مِنْ زُبْدَةٍ أَوْ غَيْرِها.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

رغوة ورغوة ورغوة. من اللبن أو غيره: زبدة أو نحوها تعلوه، ج رغى.