الغني
el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm
شَاظَ - [ش و ظ]. (ف: ثلا. لازم، م. بحرف). شَاظَ، يَشُوظُ، مص. شَوْظٌ.
1. "شَاظَ بِهِ الغَضَبُ" : اِشْتَعَلَ، اِشْتَدَّ.
2. "شَاظَ بهِ الْمَرَضُ" : هَاجَ، وَخَزَهُ.
Kelime Anlamları
شاظ
“شاظ” kelimesinin anlamı — kaynak: el-Ganî.
Orijinal metin Arapçadır.