معجم اللغة العربية المعاصرة
Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)
شَقاء [مفرد]: مصدر شقِيَ/ شقِيَ في.
Kelime Anlamları
شقاء
“شقاء” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.
Orijinal metin Arapçadır.
الغني
el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm
شَقَاءٌ - [ش ق ي]. (مص. شَقِيَ). "يَعِيشُ فِي شَقَاءٍ" : فِي بُؤْسٍ، فِي عُسْرٍ، فِي عَنَاءٍ.
الرائد
er-Râid · Cübrân Mes'ûd
شقاء. ١-مص. شقي. ٢-شدة، ضيق. ٣-عسر. ٤-ضلال. ٥-تعس، نقيض سعادة.