Kelime Anlamları

شقاوة

“شقاوة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

شَقاوَة [مفرد]: 1- مصدر شقِيَ/ شقِيَ في. 2- لعب عنيف مع ضجيج "لا تعبأ بشقاوة الأطفال".

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

شَقَاوَةٌ - [ش ق ي]. (مص. شَقَى). "غَارِقٌ فِي شَقَاوَةٍ": فِي بُؤْسٍ، فِي شَقَاءٍ، فِي عُسْرٍ.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

شقاوة. ١-مص. شقي. ٢-ر.شقاء.