Kelime Anlamları

فحيح

“فحيح” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

فَحيح [مفرد]: 1- مصدر فَحَّ. 2- صوت الأفعى من فمها "له صوت يشبه الفحيح"| صوته كفحيح الأفعى: قبيح.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

فَحِيحٌ - [ف ح ح]. (مص. فَحَّ). "فَحِيحُ الأَفْعَى" : صَوْتُهَا مِنْ فِيهَا.

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

فحيح. ١-مص. فح. ٢-صوت الحية من فيها.