معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
فَحيح [مفرد]:
1- مصدر فَحَّ.
2- صوت الأفعى من فمها "له صوت يشبه الفحيح"| صوته كفحيح الأفعى: قبيح.
معانی واژه‌ها
فحيح
معنای «فحيح» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
فَحِيحٌ - [ف ح ح]. (مص. فَحَّ). "فَحِيحُ الأَفْعَى" : صَوْتُهَا مِنْ فِيهَا.
الرائد
جبران مسعود
فحيح. ١-مص. فح. ٢-صوت الحية من فيها.