Kelime Anlamları

فظاظة

“فظاظة” kelimesinin anlamı — kaynak: Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra, el-Ganî ve er-Râid.

Orijinal metin Arapçadır.

معجم اللغة العربية المعاصرة

Mu'cemü'l-Lüğati'l-Arabiyyeti'l-Mu'âsıra · Ahmed Muhtâr Ömer ve ekibi (ö. 1424 h.)

فَظاظة [مفرد]: مصدر فَظَّ| بفظَاظَة: بخشونة، وسوء خلق.

الغني

el-Ganî · Abdülganî Ebü'l-Azm

فَظَاظَةٌ - [ف ظ ظ]. (مص. فَظَّ). "أَظْهَرَ فَظَاظَةً" : أَيْ خُشُونَةً فِي الْكَلاَمِ، سُوءَ الْخُلُقِ. "يَخْشَاهُ النَّاسُ لِفَظَاظَتِهِ".

الرائد

er-Râid · Cübrân Mes'ûd

فظاظة. ١-مص. فظ. ٢-سوء الخلق. ٣-خشونة الكلام.